Getur þetta barasta verið ?????
Það æxlaðist þannig að ég átti að koma í endurkomu til læknis með eitt barna minna.
Ég hafði farið til hans fyrir svona hálfum mánuði og mætti semsagt aftur í morgun.
Allt gekk þetta nú vel í fyrstu og áttum við mæðgin ágætis stund með þessum annars ágæta lækni.
Nú síðan glopra ég því semsagt út úr mér að þetta hafi verið svona endurkomu tími.
Heyrðu nú mig........þá bara man maðurinn ekkert eftir að hafa nokkurn tíma í lifandi bænum séð okkur áður. OK, hugsaði ég, ekki alvarlegt, auðvitað man hann ekkert eftir öllum skjólstæðingum sínum.
Svo hann fer að garvast í tölvunni.
Nei, viti menn. Það er ekkert....hreinlega ekki neinn skapaðans hlutur, hvorki fyrr né síðar sem gefur til kynna að við höfum séð hann áður, og hvað þá hann okkur. Og tölvurnnar ljúga nú ekki. Ekki er til neitt sem sannar komu mína til hans, ó, nei og út fór ég frá honum með akkúrat þær upplýsingar.
Þetta er náttúrulega langt frá því að vera í lagi.........með mig, alltsvo. Og veit ég að margir taka undir með mér.
En það er skemmst frá því að segju að ég kom við í "tímapöntuninni" á leiðinni út og pantaði MÉR tíma hjá kvensjúdóma og heilalækni. Ekki það að ég hugsi með ...þið vitið en ég ætla pottþétt að hitta einhvern sem getur, á sem bestasta hátt, læknað minnisleysi hjá konum.
En til þeirra sem eru svona að spá í því að hætta að vera vinir mínir vegna þessa (vinaslit hafa nú orðið vegna minni alvarlegri hluta) þá ætla ég að geta þess hér að; ég hef nú undir höndum, greiðslukvittun, sem staðfestir komu mína til umrædds læknis, akkúrat fyrir hálfum mánuði.
Ég hef nú þegar afpantað tímann hjá Kven/Heila lækninum
kveðja
Anna
Hvað í óskupunum er fólk að spá
Ég get nú ekki orða bundist.
Þessir blessuðu kajakræðarar sem fólk hefur lagt sig fram við að leita að dag og nótt.
Hugsið ykkur, útlent fólk sem dettur bara í hug sísona að skella sér upp á ísland, veit ekki hvað snýr upp eða niður á því hér og skellir sér á kajak.
Og það er nú ekki eins og það sé verið eitthvað að velja sér veðurbesta land forever eða einhverja sprænu. O, nei Ísland var það heillin og Atlandshafið sjálft, hvorki meira né minna.
Svo situr þetta lið bara og chillar, búin að tjalda og svona, já baaarra kósý stemning hjá þeim á meðan obbi landans, með hjartað í buxunum, leitar nótt og dag, yfir holt og yfir hæðir, af sjó, úr lofti og leitar og leitar.
Ok, ég meina hvað um það liðið skili sér ekki á tilsettum tíma, það er nú algjör óþarfi að vera eitthvað að rjúka upp til handa og fóta, félagi.....COMMON, við erum ekki asnar. Ég er engan vegin að fíla svona húmor, þó svo að húmorin minn sé nú ekki upp á marga fiska . Við höfum svo lifandi margt og allt annað við tímann okkar að gera, Íslendingar en að vera að eltast við misheppnaða ofurhuga.
Ég legg þrennt til. Í fyrsta lagi að svona fólk komi sér bara heim til sín sem fyrst, ef það getur ekki hagað sér eins og fólk, í öðru lagi á það að borga þessa leit og í þriðja lagi á að flengja það á berann bossann á Austurvelli (áður en það fer heim, alltsvo), í beinni útsendingu á skjá einum.
Og hana nú.....og hafiði það
Anna
Húbba Búbba
Og hefst þá sagan. Fyrir nokkrum árum......NOKKRUM????? Ok, fyrir mí mörgum árum, er við vorum mjög ungar dömur, var farin frænkuferð í leikhús.
Ekki stendur nú upp úr, hvað við fórum til að sjá, en hins vegar stendur margt annað upp úr, ma sú pínlega aðstaða sem ég lenti í við byrjun sýningar.
Við vorum semsagt loksins sestar í sætin okkar, búnar að klöngrast yfir marga sóma kalla og fínar frýr (frúr), búnar að fara á klóið, búnar að slökkva á farsímunum okkar (sjor, þetta var löngu fyrir tíma gsm símanna), og búnar að setja opal súkkulaðið með appelsínu bragðinu í poka sem ekki skrjáfaði í.
Í stuttu máli, allt reddy í upphafi sýningar.
Þá uppgötvast, mér til mikillar skelfingar að ég er með tyggjó í munninum, og það ekkert slor; rauðan Húbba Búbba. Þetta stefnir strax í vandræði.
Hvað átti ég að gera við tyggjoslummuna. Hvernig í oskupunum átti ég að geta borðað appelsínusúkkulaðið mitt?
Nú hófst hafaríið hjá okkur frænkunum. Við reyndum að finna eitthvað sem við gætum sett það í..........en fundum ekkert, en uppskárum í staðinni stórt og mikið .....USS, USS frá sómakrölunum og fínu frúnum.
Ok, þetta var ekki að gera sig. Ekki gat ég með nokkru móti til að klína klessunni í sætið fyrir framan, nei, af og frá. Þetta voru nú einu sinni stólar með tauáklæði og svo í sjálfu þjóðleikhúsinu. Nei, svoleiðis gerir maður einfaldlega ekki.
Þá kom sú brilljant hugmynd frá Hönnu að ég myndi kyngja, slummunni. Frábært!!!! Ég sem þarf ennþann dag í dag að brytja Panodilið í súrmjólk, svo ég geti kyngt því.
En hvað um það, það sem kemur hérna næst er ekki á færi viðkvæminna að lesa.
Eftir mí margar gjörsamlega árangurslausar tilraunir af minni hendi, til að kyngja óskupunum, var Hanna greinilega orðin eitthvað leið. Hún var jú, nu þegar búin að missa af 1/3 af leikritinu bara vegna mín.
Hún beinlínis þreif tyggjóið út úr mér, skellti því upp í sig, og kyngdi því.................og málið var dautt, JÁ steindautt.
Já, svona fór það nú. Ég hvet ykkur til að fara aldrei með tyggjó í leikhús...........................nema ef Hanna er með ykkur..hehehehe
Anna
Húsverkin eru hættuleg
Ekki beint til frásögu færandi nema það að ég hafði steingleymt að garðurinn minn (ef garð skildi kalla, alltsvo) liti út eins og eftir moldvörpu faraldur.
Al settur holum sem í framtíðinni eiga að vera fyrir undirstöður verðandi sólpalls.
Sumar holurnar eru svo djúpar að ég finn lykt af skrattanum sjálfum þegar ég geng framhjá þeim. Stóreflis grjóthnullungar liggja svo á víð og dreif, svona rétt eins og alheims eldfjallið Ethna hafi fengið hina svæsnustu ælupest...einmitt í garðinum mínum.
Nema hvað, með fangið kúgfullt af teygjulökum, var ég semsagt nærri fallin ofan í eina af stærstu holunum, eftir að hafa rekið tánna í einn hnullunginn.
Í þó nokkurn tíma á rambaði ég á barmi holunnar, búin fyrir löngu, að missa hið litla jafnvægi sem ég annars hef svona dagsdaglega, og beið því er verða vildi.
Ég var löngu búin að átta mig á því að, á þessu augnabliki, var það ekki lengur í mínum höndum, hvað gerast myndi næst.
Einhvern veginn á alveg óskiljanlegan hátt, slapp þetta, svona að langmestu leyti. Ég heimsótti semsagt ekki skrattann (skrattinn hitt semsagt ekki Önnu sína) en teygjulökin þurfti ég hinsvegar að þvo aftur.
Ég hef marg oft sagt það og segi það einu sinni enn; húsverkin geta verið áhættusöm
Anna heimavinnandi húsmóðir
Sjálfspynting ??????
Ég hef nú aldrei á ævi minni upplifað neinu þessu líkt, sem ég upplifði einmitt í gær.á sjómannadaginn sjálfan.
Í tvo heila klukkutíma sat ég föst í stól, því umhverfis mig þrengdi fólk að mér og sá til þess að ég gat mig hvergi hreyft. Ljósin höfðu verið slökkt svo varla sá ég handa minna skil. Með bullandi verki í maganum og neðri hluta andlitsins ásamt sviða í lófunum, lét ég þetta yfir mig ganga. Mér var stjórnað. Ég engdist um og hafði ekki nokkra stjórn á aðstæðum. Tárin láku viðstöðulaust niður kinnar mínar og undirstrikar það líðan mína, því ekki er ég vön að brynna músum fyrir framan aðra.
Já, ótrúlegar aðstæður, ótrúleg upplifun, ótrúleg líðan............ og meira en það, ég borgaði fyrir það að láta fara svona með mig.
Nohh, mín bara orðin masókisti hugsar eflaust einhver.........en því fer fjarri.
Ég fór sem sagt á Leikhús og sá "Laddi - sextugur". Vá, hvað þetta var gaman. Ég grenjaði og emjaði úr hlátri bókstaflega allan tímann. Og klappaði og söng þess á milli.
Karlinn er engum líkur og gervin hans...jeminn eini. Snilld, tær snilld.
Þórður gamli húsvörður, hjólbeinóttu skvísurnar úr Tungunum, Magnús(og Eyjólfur), Skúli gamli rafvirki, BOBAN hann Bubbi Morthens, Sí blauti presturinn Svavar, Gæða drengurinn Dengsi sem er að vanda allt í öllu, Ofurskutlan með loðnu leggina, Elsa Lund, Ógeðistannlæknirinn úr Hryllingsbúðinni, og fleiri og fleiri
og síðastur en alls ekki sístur............. stórstirnið Eiríkur Fjalar, sem er minn uppáhalds karakter fyrr og síðar (mér er sagt að það sé vegna þess að víð séum svo lík).
Allir á Ladda, hver að verða seinastur.
Anna
Tinky Winky krúttípútt
Og hann veit ekki einu sinni af því og getur ekkert gert að því, af því að hann er ekki einu sinni "alvöru"
Hann/hún er nefnilega grunuð sterklega um það að vera samkynhneigð.
Sei, sei. ég hef nú í gegnum tíðina horft á þeta annars frábæra barnaefni, og í sannleika sagt hefur aldrei í lifandi bænum hvarlað að mér að fígúran væri ....æ,þið vitið..........og hvað þá að mér finnist það skipta máli.
Enda þó það ætti að fjarlægja af mér hausinn, gæti ég ekki sagt hvort vinur minn væri karlkyns eða kvenkyns.
Rök hins stóra heims eru þrennskonar: Í fyrstu er Tinky Winky fjólublár á litinn og ku það vera litur samkynhneigðra. Halló, ég hef aldrei vitað til þess að samkynhneigðir ættu sér einhvern sérstakan lit. Aldrei hef ég séð idolið mitt og stórkostulegan Pál Óskar t.d. í fjólubláu? Hvernig er litur gagnkynhneigðra,.......svona til að koma sterkur inn.
Í öðru lagi er það þrýhyrningurinn góði sem situr á höfðu hetjunnar. Ja, hérna. Aldrei í lifandi bænum datt mér í hug, hérna í denn, í tónmenntatímum hjá Fúsa og Bassa er þeir voru að láta okkur slá taktinn á þrýhyrningshornið, að um einhverskonar samkynhneigð væri að ræða.....en samkvæmt nýjustu tilgátum hefur það greinilega verið eitthvað svoleiðis.
Í þriðja lagi er það veskið hans Tinky Winkys sem hann heldur á í einum þáttanna. Detta mér nú allar dauðar lýs......... Ég hef bæði séð Pabba minn og Tengdapabba halda öðru hvoru á veskjum, eiginkvenna sinna út í bíl. Og aldrei hefur mér, í því sambandi dottið samkynhneigð í hug.
En svona er þetta bara
Anna
Af hverju að flýta sér ?
Hann kunni sko 8 erindi úr Dróttkvæðum þegar hann var tæplega 4 ára, algjörlega reibrennandi.
Hann gat spilað "Love me tender" á 50 ára afmæli stórstúku Reykjavíkur, aðeins 5 ára.....sko nótnalaust. Fór með tvisvar þrisvar sinnum töfluna, sko afturábak, á þingi félags íslenskra stórkaupmanna er hann var tæplega 5 ára.
Á árshátíð þýsk-íslenska félagsins, þá 8 ára gat hann farið með 18 mjög frægar setningnar úr Derrick þáttunum sálugu, sko á þýsku auðvitað.
Hann tók eitt samræmdupróf í 8 bekk og tvö í 9 bekk. Hann fór í menntaskóla nýorðin 15 ára.
Hann varð stúdent tæplega 18 ára gamall.
Fór þá í heilbrigðisverkfræði frá Háskólanum á Akureyri og útskrifast þaðan væntanlega 22 ára".
Ok. húrra fyrir Marteini þínum. Æðislegt. Og hvað svo................? Mér er spurn.
Þessa dagana eru menntaskólar landsins í gríð og erg að útskrifa stúdenta sína, það væri synd að segja að mér hafi ekki blöskrað sumar dúx fréttirnar.
Ok, síðast í morgun las í um unga og glæsilega stúlku sem útskrifaðist 17 ára sem stúdent, og það var vegna þess að hún var sko búin með 5 stærðfræðiáfanga, tvo þýskuáfanga og eitthvað meira, á meðan hún var í grunnskóla. HALLÓ, hvað er að.....
Af hverju leyfum við ekki börnunum okkar að vera börn og unglingunum okkar að vera unglingum, þegar þau eiga að vera það. Njóta þessa skemmtilega tíma.
Þau eiga jú, svo eftir að vera fullorðin það sem eftir er. Það er nógur tími. Ekki satt?
Já, nú er Anna svo steinhissa að ég jaðra við að vera rasandi bit. Og svo ég noti spariorðin; þá er ég alls ekki hlynnt þessu. (Sem þýðir á mannamáli; mér finnst þetta algjört bull og kjaftæði)
Og hana nú
Anna
Lyktin af sumrinu.......................................
Jæja, nú er ég þess fullviss að sumarið sé komið (og kannski langt komið, búið að vara í heila 4 daga) allavega fyrir okkur sunnlendinga. Ég neita allavega staðfastlega að viðurkenna eitthvað annað.
Ég hef aðeins, svona yfirgefin og alein með sjálfri mér, verið að spekulera í hver hin eiginlega sumarlykt er þ.e. lyktin sem gýs upp og gefur okkur til kynna að sumarið sé komið.
Mér til mikillar furðu áttaði ég mig á því að það eru til margar gerðir af svoleiðis lykt(um).
Bensínbrælan úr hekkklippum nágrannans, sem geysist um eins og maðurinn með ljáinn og lætur vöxt síðustu ára eða áratuga, gossa út í veðr og vind, er vissulega sumarlykt.
Einnig ilmurinn af "the new vanilla fresh" freyðibaðinu, sem nágranninn setur í pottinn sinn, svona rétt áður en hann býður konunni (sinni auðvitað) í rómantískt bað, að hætti Frakka.
Skítalyktin sem liggur yfir sveitir landsins þegar bændur freista þess að auka sprettu engja sinna. Lyktin er bara við það að drepa mann og annan.
Lyktin af nýgrilluðu "verí vell dönn" lambakjeti. Það eru áhrifin af bjór grillarans sem verða til þess að kjötið verður meira grillað en ella. Menn gleyma sér og svona.
"Græna lyktin" af Öspinni (trjátegund), þykur víst hin mesti sumarboði, án þess þó að ég merki hana sérstaklega. Fyrir mér er sama lykt af öllu því sem grænt er og kýs ég að kalla hann "gróðurilm"
Nýbakaðar muffins með súkkulaðikremi og smartís ilmar alveg ægilega vel á pallinum ( ef hann er til staðar), nýkreist "læm" í klakavatni toppar svo þessa máltíð.
Já, svona er nú það
Gleðilegt sumar
Anna
.
